12.+ 13.05.07 ASPHALTMINE STATT AMPHETAMINE

Der Fredu, d’Jolanda, ds Ursi, der Rolf u der Gere si grad i däm Momänt mit de Mietouto im Campagna acho, wo der Rägegott sini Schleuse uftah het. Schnäu si d’Velo verfrachtet u mir, der Chrigu, Heinz u d’Silvia, am Schärme ghocket. Im Oschtring si no der Sigi u d’Isabelle derzue gstosse u langsam isch es im Outo läbiger worde. Gäge Lyss het üs der Rägegott nümme nache möge, ds Heidi, d’Lie u der Andreas si igschtige u de het d’Sunne ändgültig Oberhand übercho. Im Handumdräie, so hets mi ömu dünkt, si mir am Startpunkt vo üsere Velotour acho, i der Nächi vo La Chaux-de-Fonds.

Nach e re Stärkig i re typisch wälsche Beiz isch es für d‘ Hardcore-Gruppe (Rolf, Chrigu, Gere, Andreas, Heinz u Silvia) losgange, wärend di andere no chli ar Wärmi im Auto hei dörfe wyterfahre.

Sofort hei mir gmerkt, dass uf 1000m Höchi es anders Lüftli wäit, u wius grad so extrem flach ufe isch hei mir grad chli müesse chyche. Der Rolf u d’s Ursi hei äbe d’Bschtellig der verchert Wäg ufgäh, u drum hei mer der ganz Tag e uverschämte Gägewind gha. Der Chrigu het üs tröschtet u gmeint: „Steu der vor, wes no würd lufte“, so isch du aues nume no haub so schlimm gsi.

I der Nächi von les Ponts-de-Martel, zmits i re Hochmoorlandschaft het’s der verdienet Mittagshaut gäh.

Später si mir alli meh oder minger mitenand gfahre, Hügel uf u ab, d’s Veh het uf saftige Weide vou Söiblueme gweidet, verbi a typische Jurahüser mit ihrne dicke Mure u chlyne Fänschter wo i de Gärte grad der Flieder u d‘ Tulpe blüeit hei. D’s Täli isch immer änger worde u die wo es Bitzeli wyter hinde gfahre si, hei ganz gschockt plötzlich gseh, dass di Vordere im Zick-Zack uf der lingge Tausite der Bärghang uferadle. Es hei’s aber alli beschtens gschafft u obe hei üs d’Jolanda u der Fredu mit e re süesse Überraschig erwartet. Di schöni Ussicht über di wyti hügeligi u bewaldeti Juralandschaft het üs für d’s Chyche u Schwitze belohnt. Nach e re rassige Abfahrt si mer gli in Travers acho u hei ir gmüetliche B&B Underkunft d’s Douche gnosse.

Gli isch es los gange zu de Asphaltmine. Vo üsem witzige Baslerbebbi, wo üs dür e Stolle het gfüehrt, hei mir vernoh, dass der Asphalt , wo vo 1712 bis 1986 in Travers under Tag bi schwierigschte Verhältnis isch abbout worde, e Mischig vo Kalkschtei u Bitumen isch, u für d’s Dichte vo Schiffsrümpf u o ir Medizin (Zugsalbi) brucht isch worde u immer no wird. Hüt wird Asphalt chemisch härgschtellt us Ärdöl.

Langsam hei aui Hunger gha u chum öpper vo üs het sich chönne vorstelle wi e Schinke im Asphalt, i re 160 Grad warme, schwarze, chläbrige, stinkige Masse, cha kochet wärde. Wo mer du vernoh hei, dass der Schinke guet i Plastig ipackt wird het’s üs gwohlet. U tatsächlich mir hei dä chüschtig Schinke, der Gratin u Salat gnosse.

Mit volle Büch, si mer gmüetlich i d’Underkunft spaziert u nach Witze u Gschichte vo Chräie, Müs, Chatze, Krokodil u Känguru chli später ga d’Chüssi lose.

Zum z’Morge si mir fürschtlich bewirtet worde u z‘ Tüpfli uf em i si feini, cremegi Joghurt us Wasserbüffel Milch gsi.

Nach churzer Outofahrt hei mir bim Mauler, i de Chällergwölb vo me ehemalige Benediktinerchloschter vieles über d’Härschtellig vo Schumwy ghört u gseh. No hüt wärde e Teil vo de Fläsche täglich vo Hand gchert u im Gschteu gäng stotziger glageret, damit sich der Satz cha sammle. Bim Degustiere hei mir nid z’tief is Glas chönne luege, d’Promillegränze gilt o für Velofahrer!

De isch es o wieder zersch für die „trainierte“ Fahrer losgange, da isch es ir Stigig scho um rächti Prozänt gange u nümme nume um 0,5 Promille. Wi bi der Tour de Suisse hei mir üsi Elite underwägs mit der Wälle u hopp Schwiiz agführet. Us de häreghautene Bächer hei aber di meischte vor luter Chiche erscht nach em Haute chönne trinke. Mir si bequem mit em „Bäsewage“ vom Fredu zoberscht acho u de het für alli e rassigi Abfahrt agfange. Die wo’s nid z’fescht hei la zische, hei i de Weide der beginnend Bärgfrüehlig chönne beobachte, e Ochideenart, Enzian, Ankebäueli.

Aber öpis het gfäut – der Gägewind. Mir heis gnosse vo hinde gschtosse z’wärde u im Schnutz si mir d’s La Brévine gsi. Churz vor em Mittagshaut het der Sigi e Platte gha u isch vom Bäsewage abghout worde. D’s Heidi het ihm grosszügig sis Velo abotte, d’s Allerwärtischte tüeg ihm sowieso weh, u so isch der Sigi zersch zwar fasch mit de Chnöi gfahre, doch mit der Zyt het er der Drahtesu i Griff übercho.

Im Nu si mir alli z’friede u müed in Le Locle acho u vo dert bequem wieder heigfüehrt worde. Di zwe Tag si es super Erläbnis gsi u mir danke alli ganz härzlech em Ursi u Rolf für d’s Organisiere u em Fredu u der Jolanda für d’s Fahre – bis zum nächschte Mau.

Silvia Reber